Autosan Sancity 12 LF

fot. Krzysztof Piaskowski

Wdrożenie do produkcji w 1998 roku, modelu Jelcz M125M w historii ZS Jelcz, było przełomem; to pierwsza tego typu konstrukcja w Polsce. Model M125M Dana był bowiem w pełni niskopodłogowym autobusem miejskim o długości 12 metrów i nie bazował on na żadnym pojeździe wcześniej produkowanym. Był to model na wskroś innowacyjny w porównaniu do poprzednich modeli producentów z Grupy Zasada. Fakt, iż była to nowa konstrukcja, od początku stawiał ten typ autobusu w ZS Jelcz na podrzędnym miejscu, za tańszym niskowejściowym modelem M121. Pojawienie się w połowie 1999 roku nowego polskiego autobusu w pełni niskopodłogowego firmy Neoplan Polska, o nazwie Solaris Urbino, tylko przypieczętowało podrzędność modelu niskopodłogowego z Jelcza-Laskowic. Na domiar złego, pojazd konkurencji był jeszcze bardziej zaawansowanym technicznie pojazdem o podobnej cenie.

Spadający popyt na niskopodłogowy autobus miejski z Jelcza odbił się na statystykach sprzedaży. Wchodzące na rynek kolejne generacje tych pojazdów konkurencji i ciągle wysoki popyt na tani niskowejściowy autobus miejski, przekreśliły szansę Grupy Zasada na zdominowanie segmentu w pełni niskopodłogowych autobusów w Polsce i w roku 2006 wyjechały dwa ostatnie egzemplarze modelu Jelcz M125 Vecto. Od tego momentu, rynek w tej klasie pojazdów zdominowały autobusy firmy Solaris, MAN, Mercedes i Volvo.

Z biegiem czasu, także i sztandardowy produkt – model M121 Mastero, jedyny już pojazd pełnowymiarowy klasy MAXI w ofercie dystrybutora autobusów Jelcz i Autosan – grupy Polskie Autobusy, zaczął gwałtownie tracić klientów. Powodem była mocno przestarzała konstrukcja i niewielka ilość zmian wprowadzonych od momentu pojawienia się w roku 1996, zmodernizowanej wersji modelu M121; zmian zresztą niechętnie wprowadzanych przez fabrykę z Jelcza-Laskowic. Innym czynnikiem powodującym spadek sprzedaży tego modelu był też ciągły rozwój i ulepszanie autobusów niskopodłogowych przez zagranicznych i rodzimych producentów. Wszystko zmienił jednak upadek ZS Jelcz, firmy z wieloletnią tradycją, wytwarzającej ciężarówki i autobusy. Spowodowało to wstrząs na rynku pojazdów użytkowych; nagle z rynku zniknęły flagowe modele dawnych Jelczańskich Zakładów Samochodowych, takie jak m.in. wspomniany Jelcz M121 Mastero, będący ówcześnie alternatywą dla uboższych przewoźników, którzy nie z różnych przyczyn nie mogli sobie pozwolić na zakup nowoczesnych w pełni niskopodłogowych konstrukcji. Powstała luka niosła za sobą niemałe konsekwencje, sprawiła że dotychczasowy wyspecjalizowany układ produkcji autobusów pomiędzy dwoma producentami: Autosan – produkcja autobusów podmiejskich i dalekobieżnych, Jelcz – autobusy miejskie; należało odstawić w niebyt.

W związku z tym, w fabryce autobusów Autosan, zaczęto projektować nową rodzinę modeli miejskich – Sancity. W drugiej połowie 2009 roku, światło dzienne ujrzał pierwszy z nich – M12LE Sancity. Był to autobus niskowejściowy o oryginalnej stylistyce, podobnej do Solbusa SM12 i niespotykanym wcześniej przeszklonym module o wysokości około 20 cm umieszczonym pod dachem. Na bazie tego modelu skonstruowano drugi, tym razem w pełni niskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI, będący też niejako następcą nieprodukowane od kilku lat Jelcza Vecto.

Model powstał w pierwszej połowie 2010 roku, na bazie opracowanego wcześniej modelu niskowejściowego Autosan M12LE Sancity. Po raz pierwszy został zaprezentowany publicznie na targach SilesiaKOMUNIKACJA w Sosnowcu 20 maja 2010 roku. Od pokrewnego modelu różni się tylną częścią (z niską podłogą, innym mostem napędowym i silnikiem w zabudowie wieżowej) oraz krótszym o 12 cm i niższym o 35 cm nadwoziem.

Konstrukcja pojazdu oparta jest na kratownicowej ramie przestrzennej współpracującej ze szkieletem nadwozia wykonanym z rur o przekroju kwadratowym i prostokątnym łączonych za pomocą spawania. Cały szkielet nadwozia budowany jest ze stali o podwyższonej odporności na korozję. Boczne poszycie zewnętrzne wykonane jest z blachy aluminiowej i tworzyw sztucznych klejonych do szkieletu. Ściany przednia, tylna i dach wykonane są z tworzyw sztucznych, natomiast klapy boczne z aluminium. Ściany boczne oraz sufit wnętrza pojazdu przeznaczonego w zależności od konfiguracji do przewozu 96-110 pasażerów z czego 27-41 na fotelach typu Kiel Ideo lub Ster Motyl, wykończone zostały płytami laminowanymi. Podłoga pokryta została wykładziną antypoślizgową.

Do napędu początkowo zastosowano silnik Iveco Cursor 78 EEV o mocy maksymalnej 213 kW (290 KM) osiąganej przy 2000 obr./min., i maksymalnym momencie obrotowym 1100 Nm przy 1080 obr./min.. Jednostka napędowa współpracuje z automatycznymi skrzyniami biegów Voith Diwa5 lub ZF Ecolife, które zblokowane są ze zwalniaczem (retarderem). Układ jezdny stanowi zawieszona niezależnie oś przednia ZF RL 75EC oraz tylny most portalowy ZF AV 132/80. Zastosowany został również system elektronicznego sterowania pracą zawieszenia ECAS, który umożliwia wykonanie przyklęku. Instalacja elektryczna oparta jest o szynę CAN, zaś wszystkimi funkcjami steruje komputer pokładowy KIBES 32. Na życzenie odbiorcy może zostać zamontowany m.in. automatyczny system gaśniczy w komorze silnika oraz system zliczania pasażerów.

Jeden z egzemplarzy tego modelu, pomalowany poniekąd, w bliźniaczo podobny do barw zakładowych MPK, schemat malowania, przyjechał pod koniec listopada 2010 roku na dwutygodniowe testy do MPK Wrocław. Autobus wyposażony był w pełną klimatyzację przedziału pasażerskiego. Pojazd kursował głównie na linii E.

Zdjęcia autobusów w Fotogalerii Transportnews

Producent: Autosan
Premiera: 2010
Miejsce produkcji: Sanok, Polska
Podobne: Solbus SM12, Solaris Urbino 12 III, Mercedes Citaro
Typ autobusu: Niskopodłogowy autobus klasy MAXI
Długość: 12120 mm
Szerokość: 2550 mm
Wysokość: 3050 mm
Masa całkowita: ? kg
Układ drzwi: 2-2-2
Liczba drzwi: 3
Szerokość drzwi: 1220 mm
Wysokość podłogi w 1 drzwiach 320 mm
Wysokość podłogi w 2 drzwiach 320 mm
Wysokość podłogi w 3 drzwiach 320 mm
Ilość miejsc ogółem 96
Ilość miejsc siedzących 27
Silnik Iveco Cursor
Moc 290KM
Skrzynia biegów Voith Diwa 5 (854.3)
Ilość biegów 3
Typ Automatyczna
Kabina Zamykana, pełna
Drzwi Pneumatycznie otwierane do środka
Sekwencja otwierania Sygnał ostrzegawczy z jednoczesnym otwieraniem drzwi
Sekwencja zamykania Sygnał ostrzegawczy z jednoczesnym zamykaniem drzwi