Wraz z zakupem licencji na produkcję nowoczesnego autobusu Jelcz-Berliet PR110U, pojawiły się pomysły produkowania w Jelczańskich Zakładach Samochodowych również autobusów przegubowych, jak najbardziej zunifikowanych z modelem PR100 i PR110. Projekt upadł przez niedostosowanie konstrukcji autobusu Berliet PR100 do wymagań technicznych autobusu dwuczłonowego. Więcej »

W latach 70. komunikacja miejska polskich miast zmagała się z “trudnościami obiektywnymi” – zatłoczonymi autobusami i tramwajami, przy niedostatecznej ich ilości. Tramwaje typu N były już wtedy konstrukcjami dość mocno przestarzałymi. Potrzebny był nowy typ tramwajów, bardziej pojemny, aby można było przewozić więcej pasażerów. Więcej »

Ikarus 417 jest węgierskim autobusem z fabryki Ikarusa. Jest to rozwinięcie konstrukcyjne modelu 435, który z kolei miał zastąpić przestarzałą technologicznie, a popularną w Polsce serię 280. Wyprodukowano tylko 30 egzemplarzy tego modelu, z czego kilka sztuk trafiło do Warszawy, a jeden egzemplarz – do wrocławskiego MPK.

Autobus był przegubową wersją, również w pełni niskopodłogowego – modelu Ikarus 411. Pojazd napędza silnik MAN DO826 LOH 08 o mocy 270KM, który sprzężony jest z czterostopniową automatyczną skrzynią biegów ZF 4 HP 500. Niską podłogę na całej długości pojazdu uzyskano, dzięki pionowemu zamontowaniu silnika na tylnym zwisie. Tak jak w modelu 411 – tak i Ikarus 417 nie posiada tylnego okna, a sporą przestrzeń pasażerską zajmuje zabudowa silnika. Z tego powodu węższe od pozostałych są ostatnie drzwi. Wysokość podłogi wynosi 35 cm, co jest niezłym wynikiem, nawet dla nowoczesnych konstrukcji.

Autobusy tego typu cechowały się dużą awaryjnością, a w połączeniu z nietypowymi częściami zamiennymi i wysoką ceną końcową pojazdu, nie był to najlepiej sprzedający się model węgierskiego producenta autobusów. Pomimo tego, powstało 5 wersji tego pojazdu: 417.02, 417,04, 417.08, 417.10A oraz 417.14. Te na wskroś nowoczesne, jak na swoje czasy – pojazdy zakupione zostały przez niemieckie, węgierskie, czeskie i polskie miasta. Warszawa i Wrocław zamówiły czterodrzwiową wersję – 417.08, które pojawiły się na przełomie 1995 i 1996r.

 

We Wrocławiu eksploatowany jest jeden egzemplarz tego modelu o numerze 5000. Autobus stacjonuje na zajezdni przy ul. Grabiszyńskiej. Autobus był pomalowany w biało-czerwone barwy, a wyposażony został w wyświetlacze FOK-GYEM, które z czasem wymieniono na polskie firmy PIXEL. Z biegiem czasu pojazd zyskał reklamę całopowierzchniową, a w roku 2008/2009 wraz z wygaśnięciem umowy z reklamodawcą, został przemalowany na barwy zakładowe zajezdni VII, a więc zbliżone do barw warszawskich. W ostatnim czasie zamontowany w nim został mobilny biletomat UrbanCard. Na początku roku 2013 autobus został zdjęty ze stanu MPK Wrocław i wystawiony na sprzedaż w drodze przetargu nieograniczonego.

Zdjęcia wnętrza autobusu w Fotogalerii Transportnews
Zdjęcia autobusu w Fotogalerii Transportnews

Zakres numeracyjny:

MPK Wrocław
#5000, (1996 -> MPK, ZEA VII Grabiszyńska, 2013 -> wycofany)