Volvo B10BLE 6×2 / Carrus K204 City L

Z początkiem lat ’90, firma Volvo zdecydowała się na inwestycję w Polsce. W 1991r. podpisano umowę z Jelczańskimi Zakładami Samochodowymi na mocy której, rozpoczęto w Jelczu montaż autobusów wysokopodłogowych Jelcz M180, które jednak okazały się rynkową porażką. Niepowodzenia nie zniechęciły jednak Szwedów i planowali oni ekspansję własnej marki autobusów, kosztem marki Jelcz. To zaś nie było po drodze stronie polskiej, dlatego też współpraca z Volvo została zerwana. Postanowiono więc utworzyć polski oddział Volvo Bus Poland sp. z o.o. i wybudowano nową fabrykę we Wrocławiu.

Dotychczas Volvo specjalizowało się w budowie podwozi autobusów, a nadwoziami i ich zabudową zajmowały się zewnętrzne zakłady, które produkowały autobusy zabudowane na podwoziach m.in. tej marki. W latach ‘90 istniało wiele firm produkujących autobusy oparte na podwoziu B10. Zaliczały się do nich m.in: Carrus, Saffle, Ajokki, oraz austriacki Steyr. Utworzenie filii w państwie leżącym w centrum Europy wymusiło podjęcie decyzji o przyszłości przejętych zakładów karosujących autobusy. Niemiecki Drögmöller ukierunkował się na produkcję luksusowych autokarów, zaś zakłady Steyr w Wiedniu zostały zamknięte, w celu uniknięcia wewnętrznej konkurencji i ograniczenia kosztów.

Jeszcze na początku 1994r. produkcja odbywała się niemal wyłącznie na rynek krajów skandynawskich i obejmowała co raz szerszą gamę modeli – B10MA z nadwoziem Carrus N204 City, potem również niskowejściowy B10BLE i jego odmiany – m.in.  15-metrowy model B10BLE6x2, czy też wersja niskopodłogowa B10L.

Volvo B10BLE6x2 to autobus niskowejściowy, trzyosiowy, z wysokim pokładem w tylnej części pojazdu, oferowany w różnych zabudowach. Zastosowano sześciocylindrowy, czterosuwowy, wysokoprężny silnik DH10A 285 o pojemności skokowej 9,6 dm³ z turbodoładowaniem i intercoolerem, górnozaworowy, z wtryskiem bezpośrednim, sprzężony z czterobiegową, automatyczną skrzynią biegów ZF 4HP500. Silnik spełnia normy emisji spalin Euro 2. Zawieszenie autobusu z przodu niezależne, pneumatyczne, elektronicznie kontrolowane, z dwoma mieszkami z przodu, czterema dla osi drugiej i dwoma dla osi trzeciej. Autobus wyposażony został w system przyklęku obniżający próg wejściowy o 9 cm i podnoszenia go (względem poziomu nieopuszczonego) o 5,5 cm.

Do wnętrza autobusu prowadzą troje dwuskrzydłowych drzwi, w układzie 2-2-2. Podłoga w pierwszych i środkowych drzwiach jest płaska o wysokości 350mm. Przestrzeń pasażerska za drzwiami środkowymi znajduje się o jeden stopień wyżej od części niskopodłogowej i wznosi się w kierunku tylnych drzwi, w których znajdują się już dwa stopnie. Autobus jest w stanie pomieścić 151 osób, w tym 41 na miejscach siedzących, wykonanych z wyprasek stalowych z materiałową tapicerką. Konstrukcja pojazdu była szczególnie popularna w krajach skandynawskich. W tej konfiguracji jedną z jej najbardziej znanej zabudowy produkował Carrus, pod nazwą Carrus K204 City L i oferował ją nie tylko na podwoziu Volvo, lecz także Scania¹.

Volvo B10BLE6x2 z nadwoziem Carrus City L wyprodukowane w fabryce Volvo we Wrocławiu, pojawiły się w MPK w 1998r. Okoliczności zakupu tych pojazdów jednak nie są publicznie znane. Nieoficjalnie mówi się o zamówieniu takich pojazdów i nieodebraniu ich przez zewnętrznego przewoźnika. Trochę zbiega się to w czasie z podpisaniem w 1998r. umowy z ramienia miasta przez ZDiK z miejskim przewoźnikiem na świadczenie usług przewozowych, w tym komunikacji autobusowej na jeden rok². B10BLE6x2 to jedyne autobusy jednoczłonowe o długości 15 metrów, które eksploatowano we flocie MPK – w liczbie 18 sztuk.

Nadwozie i szkielet firmy Carrus zabudowany na ramowym, podłużnicowym podwoziu Volvo, wykonane ze stali nierdzewnej. Przednia i tylna ściana z laminatu poliestrowego, zbrojonego włóknem szklanym, bezszwowe poszycie dachu z aluminium. Przednie szyby z klejonego szkła wielowarstwowego, zaś szyby boczne oraz szyba tylna z podwójnego, przyciemnionego szkła. Autobus zachowuje stylistykę niemieckiej rodziny standardowych autobusów VÖV-II, z charakterystycznie kanciastym nadwoziem z szerokim pasem między oknami a krawędzią dachu, wyraźnie wyodrębnionym świetlikiem z nr linii i kierunkiem jazdy.

W pojazdach tych było relatywnie ciepło, dzięki zastosowaniu podwójnych szyb i za sprawą kontrolowanego termostatem ogrzewania wodnego przez grzejniki konwektorowe, wewnętrzne i dwie dmuchawy w części dla pasażerów. Niestety owe szyby miały tendencje do rozszczelniania na wrocławskich drogach, co powodowało wielokrotne parowanie i skraplanie gromadzącej się wewnątrz okna, wody, niekiedy sporej jej ilości. W niektórych egzemplarzach, szyby te zostały wymienione na pojedyncze w bardziej, lub mniej estetyczny sposób – na przykład poprzez jej rozbicie i uszczelnienie taśmą izolacyjną. W autobusach B10BLE6x2 zastosowano system informacji pasażerskiej oparty na systemie Mobitec, który z czasem zmieniono na oparty na systemie marki PIXEL.

„Trzyosiowce” wycofano w 2018r. po 20 latach nieprzerwanej eksploatacji w MPK Wrocław. Zastąpiły je przegubowe Mercedesy Citaro G C2.

Przypisy:

¹ Bussipysäkki – Carrus City L teli – www.mystinenportaali.com
² MPK Wrocław – Historia MPK we Wrocławiu – http://mpk.wroc.pl/ (dostęp listopad 2006r.)

Zdjęcia autobusów Volvo B10BLE6x2 w Fotogalerii Transportnews